«کلی‌فیس»، فیلمی در گونه وحشت بدنی بر پایه شخصیتی کم‌آوازه از دنیای کمیک، با ۲۴ میلیون دلار اکران خود را آغاز کرد؛ نتیجه‌ای متوسط برای استودیو دی‌سی که دومین سال احیای سینمایی ناهمگون خود را پشت سر می‌گذارد.
از یک طرف، این فروش با توجه به جایگاه حاشیه‌ای شخصیت اصلی و اینکه ژانر خونین معمولاً با فیلم‌های ابرقهرمانی گره نخورده، رقم بدی نیست. از طرف دیگر، اندکی پایین‌تر از پیش‌بینی‌هایی است که گشایش ۲۵ تا ۳۰ میلیون دلاری را انتظار داشتند. همین مبلغ کافی بود تا هفته دوم اکران «می‌توانی همه‌چیز را ببینی» از ای۲۴ را عقب بزند؛ فیلمی که ۱۹٫۵ میلیون دلار فروخت. مزیت دیگر این است که «کلی‌فیس» با بودجه ۴۴ میلیون دلار از اغلب آثار کمیکی ارزان‌تر ساخته شده. شاید به ماشین سود تبدیل نشود، اما زیان هم نخواهد داد.
داستان «سوپرگرل»، فیلم قبلی جهانی که جیمز گان و پیتر سافران از زمان به دست گرفتن سکان دی‌سی بنا کرده‌اند، فرق داشت. «سوپرگرل» شکستی سنگین بود و برآورد می‌شود بین ۸۰ تا ۱۲۰ میلیون دلار ضرر کرده باشد. منتقدان هم آن را به‌شدت کوبیدند. «کلی‌فیس» در این زمینه بهتر ظاهر شد و با ۷۵ درصد امتیاز «تازه» در راتن تومیتوز، در برابر امتیاز ۵۲ درصد «فاسد» «سوپرگرل» ایستاد. تا این لحظه، «سوپرمن» تابستان گذشته که گان نویسنده و کارگردان آن بود، موفق‌ترین نمونه رویکرد شوخ و پرتحرک این duo به شمار می‌رود. آن فیلم ۶۱۸٫۷ میلیون دلار در سطح جهان فروش داشت و با استقبال گسترده منتقدان روبه‌رو شد. سریال‌های استریمینگ شرکت، از جمله «لنترنز» و «پیس‌میکر»، پذیرش بهتری داشته‌اند.
با این همه، هیچ ساخته دی‌سی در دوره گان و سافران به قله‌های گیشه سه‌گانه «شوالیه تاریکی» کریستوفر نولان، «آکوامن» نخست یا «زن شگفت‌انگیز» نرسیده است. دو فیلم از مجموعه «شوالیه تاریکی» و همچنین «آکوامن» از یک میلیارد دلار عبور کردند و «زن شگفت‌انگیز» ۸۲۳٫۹ میلیون دلار فروخت. وقتی گان و سافران برای جان دادن دوباره به دی‌سی انتخاب شدند، این برند اس ام اس از نظر یکدستی در وضعیت سختی بود و آثاری مثل «آکوامن و پادشاهی گمشده» و «فلش» به‌شکلی چشمگیر فروپاشیدند؛ کم دیده شدند و پسند چندانی هم نیافتند. محصول این دو نفر آن سطح نازل را ارتقا داده، هرچند کارهای تازه‌تر دی‌سی هنوز لذت‌های درخشان و دیوانه‌وار فیلم‌های «نگهبانان کهکشان» گان را عرضه نکرده‌اند. سافران، تهیه‌کننده کارآزموده‌ای که سابقه همکاری با مجموعه «احضار» را دارد، مغز تجاری این مجموعه دانسته می‌شود و گان به زبان کمیک مسلط است و ترسیم خط خلاقانه بر دوش اوست.
در افق پیش رو، دی‌سی برخی چهره‌های شاخص خود را بازمی‌گرداند. «بتمن: بخش دوم» سال ۲۰۲۸ روی پرده می‌رود و گان تابستان آینده با «مرد فردا» به دنیای سوپرمن برمی‌گردد. به نظر می‌رسد هر دو فیلم بتوانند با مخاطب پیوند برقرار کنند.
در پایان، شاید اقبال گان و سافران این باشد که هدایت یک امپراتوری کمیک را درست در دوره‌ای به عهده گرفته‌اند که تماشاگران در انتخاب قهرمانان نقاب‌دار بسیار سخت‌گیرتر شده‌اند. «مرد عنکبوتی: روزی نو» با ۲٫۵ میلیارد دلار پرفروش‌ترین فیلم سال است، اما یکی از نمادین‌ترین شخصیت‌های تاریخ کمیک را در اختیار دارد. انتظار می‌رود «انتقام‌جویان: روز قیامت» هم هنگام اکران در دسامبر به فروشی عظیم برسد، زیرا رابرت داونی جونیور و کریس ایوانز به دنیای سینمایی مارول بازمی‌گردند. بیرون از این نام‌های درجه‌یک، حتی مارول که دی‌سی آشکارا سودای الگوبرداری از آن را دارد هم به زحمت افتاده است. کوشش‌های این شرکت برای شکل دادن به گروهی تازه از انتقام‌جویان، از جمله «تاندربولتز»، «چهار شگفت‌انگیز: گام‌های نخست»، «جاودانگان» و «مارولز»، اگر بمب کامل نبوده‌اند، دست‌کم در گیشه ناامیدکننده بوده‌اند. وقتی پادشاه جهان‌های کمیک هم در تقلاست، شاید توقع بیشتر از گان و سافران چندان واقع‌بینانه نباشد. در چنین هوایی، «کلی‌فیس» را می‌توان یک برد شمرد؛ هرچند این پیروزی فروتنانه باشد.